FANDOM


Bielik (łac. Haliaeetus albicilla) - gatunek drapieżnego ptaka z rodziny jastrzębiowatych.


Wygląd
Haliaeetus albicilla LC0194
Edytuj

Bardzo duży ptak o niezwykłej rozpiętości skrzydeł. Upierzenie brązowe, na głowie nieco jaśniejsze, ogon z białymi akcentami. Nogi pokryte piórami, stopy zakończone ostrymi szponami. Groźny, zakrzywiony, żółtawy dziób. Jasnożółte oczy ukryte są pod kapturami. Młode są ciemno upierzone. Bardzo duży z długimi, szerokimi skrzyd

łami (rozpiętość skrzydeł 190 - 240 cm) o bardzo "palczastej" dłoni. Dość krótki, tępy, klinowaty ogon i długa szyja oraz masywny dziób nadają charakterystyczną sylwetkę w locie. Od przodu skrzydła płaskie lub nieco wygięte (przedramię podniesione, dłoń opuszczona). 

Haliaeetus albicilla dis

Występowanie Bielika

Siedlisko i występowanieEdytuj

Gniazduje nad większymi jeziorami i rekami oraz na wybrzeżach. Rzadki (poza miejscami w Norwegii tam zagęszczenie w liczbie ponad 350 par). W Polsce wzrost liczebności (ponad 100 par). Dorosłe (poza daleką północą) raczej osiadłe, młode podejmują wędrówki. Gniazdo ogromne (średnica - do 2,5 metra; głębokość - do 6 metrów). Występuje m.in. w Islandi, Grenlandii, północnej części Europy i Azji.      

DietaEdytuj

Żywi się rybami a także ptakami wodnym (m.in. łyskami, kaczkami i traczami) i padliną. Bielik dużo czasu spędza bez ruchu na dzrewach. Rzadko zrywa się do lotu, aby skontrolować swoje rozległe królestwo. Para patroluje teren o powierzchni 250 km2, zdobywając codziennie około kilograma pożywienia.

Jaja i lęgiEdytuj

Bieliki to ptaki monogamniczne. Swój pierwszy lęg wyprowadzają mając 5 lat. Ponad swoim terytorium ptaki wykonują, zimą lub wczesną wiosną, na dużej wysokości lot godowy. W jego trakcie samiec tak napiera na samicę, by ta przekręciła się na grzbiet i mogła połączyć się szponami z partnerem. Następnie oboje składają skrzydła, koziołkują powoli spadając, aż nisko nad ziemią rozlatują się w różne strony, po czym przystępują do ponownego połączenia w powietrzu. Samiec doniośle i przenikliwie krzyczy "kyik kyik", następnie samica wtóruje mu głębszym odzewem. Para dochowuje sobie wiernoś

ci często do końca życia – ptak zmienia partnera tylko w razie jego śmierci. W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 białe jaja (rzadko od 1 do 4) w marcu lub kwietniu.


GłosEdytuj

Poza okresem lęgowym zasadniczo milczy. Podstawowy głos, zwłaszcza w pobliżu gniazda to donośne, przenikliwe, gdaczące ujadanie, przypominające wiosenny głos dzięcioła czrnego, samca wyższe niż samicy, "klii klii klii klii...." Ostrzega niższym, twardym, stukoczącym "klek", kilkakrotnie wolno powtarzanym.


ZagrożeniaEdytuj

Bielik zwyczajny przez lata był prześladowany, dlatego jego liczebność znacznie spadła. Mieszkańcy Wysp Owczych wierzyli, że szpony orła leczą żółtaczkę. Anglosasi upierali się, że jego kości mają niezwykłe właściwości medyczne. Zabijano go jednak przede wszystkim dlatego, że polował na dzikie ptactwo łowne i ryby. Pozostałe zagrożenia to: skurczanie się terenów lęgowych oraz stosowanie pestycydów. Według IUCN bielik zwyczajny ma status LC 
240px-Status iucn3.1 LC pl.svg

Status Bielika







GaleriaEdytuj








BibliografiaEdytuj

Tekst: -Encyklopedia dzikich zwierząt; Mike i Peggy Briggs

-Przewodnik Collinsa - Ptaki; Lars Svensson

-Wikipedia

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki